Waar ligt de oorsprong van jouw angst?

Volgens de Dikke Van Dale is angst een gevoel van beklemming, vrees, onveiligheid of onzekerheid, veroorzaakt door een reëel of vermeend dreigend gevaar. Dit kan leiden tot sidderen, ineenkrimpen of een algemeen gevoel van benauwdheid en wordt omschreven met uitdrukkingen als ‘in angst zitten’ of ‘de angst bekruipt mij’. Angst is een reactie op een (vermeende) dreiging en kan een diepe, soms onbeschrijfelijke emotionele toestand veroorzaken. De term is verwant aan het woord ‘eng’.

Angst kan zich in ons dagelijks leven op veel verschillende manieren uiten en ons behoorlijk belemmeren. Zo kun je angst hebben om te vliegen, waardoor die mooie reis naar een tropisch eiland er niet van komt. Of angst om je uit te spreken, waardoor die leuke functie die je ambieert steeds aan je neus voorbijgaat. En dan is er nog de angst voor spinnen of andere insecten… Ik heb al meerdere keren een wildvreemde voorbijganger van de straat moeten aanspreken met de vraag of hij een spin uit mijn huis wilde verwijderen. Doodeng vind ik ze, en ik raak dan volledig in paniek. ( en ik heb het dan over die spin en niet over de toevallige voorbijganger want dan is mijn potentiele nieuwe beste vriend en held) Dit zijn niet mijn fraaiste momenten, en ik vind het vervelend dat ik me niet over die angst heen kan zetten, maar ik kan er mee leven. Ik heb er inmiddels een soort workaround voor bedacht.

Toen ik jonger was, daagde ik mezelf regelmatig uit om dingen te doen die ik spannend vond. Ik wilde later, als oud vrouwtje, zonder spijt kunnen terugkijken op mijn leven en niet denken aan gemiste kansen. Soms dacht ik echt: “Waarom doe ik mezelf dit aan?!” Bijvoorbeeld toen ik ging parachutespringen op Texel, of toen ik in mijn eentje een stedentrip naar Praag maakte. Ik heb het allebei overleefd, maar het bleef wel bij één keer. En dat is vaak hoe angst werkt: het gaat bijna altijd over iets wat je nog nooit eerder hebt gedaan. Je bent bang voor wat er zou kúnnen gebeuren. Maar wat als je het omdraait en zegt: “Ik doe het gewoon, en als het te spannend wordt, stop ik”? Wat zou er dan gebeuren, denk je?

Maar er zijn ook angsten waar ik niet mee kan en wil leven.

In de beginperiode van mijn burn-out was ik extreem angstig. Dat uitte zich op verschillende manieren. Voor het slapengaan controleerde ik of er niets onder mijn bed lag en ik sliep de hele nacht met het licht aan—als ik überhaupt sliep, want ik had ook veel last van nachtmerries. Autorijden was niet meer te doen. Ik schrok van elke voetganger, fietser of auto, of die nu voor, achter of naast me reed. Mijn zenuwstelsel stond continu in de fight-or-flight-modus. Het belemmerde mij enorm in mijn dagelijkse bezigheden en ik wilde hier vanaf.

Ik heb hier een NEI-sessie voor gedaan en ontdekte dat er een dieperliggende angst onder zat: de angst om de controle te verliezen. Deze angst speelde op dat moment een grote rol in mijn werk. Ik voelde deze angst voor het eerst toen ik zes jaar oud was. Mijn ouders gingen scheiden, we verlieten mijn vader en verhuisden van Engeland terug naar Nederland. Ik werd voor een aantal maanden bij een oom en tante geplaatst. Zij ontvingen mij met liefde, maar als meisje van zes was ik in één klap alles kwijt wat mij veiligheid en geborgenheid gaf: mijn gezin. Ik ontwikkelde toen de overtuiging dat ik weer controle kon krijgen door iedereen tevreden te houden, voor anderen te zorgen en mezelf onzichtbaar te maken—door mezelf weg te cijferen, zodat alles weer ‘goed’ kon worden.

Precies dit patroon herhaalde zich later in mijn werk. En dat ging uiteindelijk helemaal niet goed.

Tijdens de NEI-sessie heb ik deze angst losgelaten. In ruil daarvoor kreeg ik een stuk vertrouwen, geborgenheid en veiligheid terug. Een week later kon ik weer rustig deelnemen aan het verkeer. Langzaam merkte ik dat het licht ’s nachts weer uit kon en dat ik me weer veilig voelde in mijn bed. Ik kwam weer tot rust.

Dit is een pijnlijk, maar helder voorbeeld van hoe iets wat je als kind hebt meegemaakt, nog steeds van invloed kan zijn in je volwassen leven. Heb jij weleens last van angsten die je niet kunt verklaren? Of zijn er angsten die je leven sterk beïnvloeden? Dat hoeft niet. Door te begrijpen hoe een angst is ontstaan, te voelen wat het toen met je deed en dit bewust te verwerken, kun je de oorsprong van die angst loslaten.

Gun het jezelf of gun het een ander bij wie je dit herkent.

Vanessa en Therese♥